PFAS

PFAS

PFAS en de voedselketen 

PFAS is een verzamelnaam voor een grote groep per- en polyfluoralkylstoffen. Deze stoffen komen van nature niet voor in het milieu en worden onder andere toegepast in water-, vet- en vuilafstotende coatings, blusschuim en diverse industriële toepassingen. PFAS breken zeer langzaam af en kunnen zich daardoor verspreiden via bodem, water en lucht. Zo kunnen ze ook terechtkomen in voedingsmiddelen en drinkwater. 

De aanwezigheid van PFAS in het milieu en de mogelijke gevolgen voor de voedselveiligheid vragen om aandacht en passende maatregelen. Ook voor de Nederlandse vleeswarenindustrie is dit een relevant onderwerp. 

 

PFAS in voedingsmiddelen 

Mensen kunnen via voedingsmiddelen kleine hoeveelheden PFAS binnenkrijgen. De precieze gezondheidsrisico's zijn afhankelijk van de soort PFAS en de mate van blootstelling. 

De aanwezigheid van PFAS in voedingsmiddelen is in belangrijke mate het gevolg van de verspreiding van deze stoffen via het milieu. Voedingsmiddelen zijn daarmee niet de oorspronkelijke bron van de PFAS-verontreiniging in de voedselketen. 

Net als consumenten wordt de voedingsmiddelensector geconfronteerd met PFAS-verontreiniging die in het milieu of eerder in de keten ontstaat. Producenten zijn verantwoordelijk voor de voedselveiligheid van hun producten en moeten voldoen aan de geldende wettelijke limieten. Waar PFAS een relevant risico vormt, moeten bedrijven dit risico beoordelen en passende beheersmaatregelen treffen. 

Tegelijkertijd kunnen individuele bedrijven PFAS-verontreiniging die via het milieu en grondstoffen in de voedselketen terechtkomt niet zelfstandig bij de bron oplossen. 

 

Europese aanpak bij de bron 

Om de aanwezigheid van PFAS in de voedselketen structureel terug te dringen, is het noodzakelijk verdere verspreiding in het milieu zoveel mogelijk te voorkomen. 

De Federatie Nederlandse Levensmiddelen Industrie (FNLI) pleit, samen met haar aangesloten branches en bedrijven, voor een samenhangende Europese en risicogerichte aanpak die PFAS-emissies bij de bron terugdringt. 

Daarbij zijn centrale regie en heldere, uniforme regels van belang. Maatregelen moeten proportioneel en uitvoerbaar zijn, met oog voor voedselveiligheid, productiezekerheid en de beschikbaarheid van veilige alternatieven. 

Het kabinet heeft in september 2026 een aanpak langs vier hoofdsporen toegelicht: Europese restricties, de ontwikkeling van alternatieven door innovatie, het minimaliseren van emissies en het beperken van blootstelling. 

 

Voedselveiligheid en samenwerking 

Voedselveiligheid heeft binnen de vleeswarenindustrie een hoge prioriteit. Bedrijven zijn verantwoordelijk voor de kwaliteit en veiligheid van hun producten. Monitoring, risicoanalyses en passende beheersmaatregelen spelen daarbij een belangrijke rol. 

De aanwezigheid van PFAS in de voedselketen is echter een breder maatschappelijk vraagstuk. Een effectieve aanpak vraagt om samenwerking tussen overheid, bedrijfsleven, wetenschap, toezichthouders en andere ketenpartners. 

Onderzoek, kennisontwikkeling en transparante communicatie zijn belangrijk om de risico's beter te begrijpen en maatregelen te baseren op wetenschappelijke inzichten. 

 

Onderzoek en ontwikkelingen 

Uit onderzoek van het RIVM blijkt dat bijna alle onderzochte volwassenen in Nederland minstens twee soorten PFAS in hun bloed hebben. Bij 71 procent lag de gemeten hoeveelheid boven de gezondheidskundige grenswaarde. 

Tegelijkertijd zijn zowel het percentage als de gemeten hoeveelheden lager dan in eerder onderzoek met bloedmonsters uit 2016 en 2017. Volgens het RIVM hebben beperkende maatregelen, waaronder Europese verboden, hier waarschijnlijk aan bijgedragen. 

Deze ontwikkelingen onderstrepen het belang van een gezamenlijke, langdurige aanpak die gericht is op het beperken van PFAS-emissies en blootstelling. 

 

Meer informatie 

RIVM – PFAS in voedsel 
FNLI – Federatie Nederlandse Levensmiddelen Industrie 
VleesNL – Standpunt PFAS 

[PLACEHOLDER_HIDE]
[PLACEHOLDER_HIDE]
[PLACEHOLDER_HIDE]